Niegdyś wszechobecna estetyka wzornictwa przemysłowego – na przykład odsłonięta cegła, betonowe podłogi i gołe żarówki Edisona – w dużej mierze zniknęła z czołówki projektów wnętrz. Popularny na przełomie 2000 i 2010 roku, szczególnie w miejskich loftach i kawiarniach, styl celebrował surowe, niedokończone przestrzenie. Jednak trendy się zmieniają, a twarde linie wzornictwa przemysłowego złagodniały wraz z ewolucją gustów.
Narodziny estetyki niekompletności
Wzornictwo przemysłowe powstało w wyniku przekształcenia fabryk i magazynów w przestrzenie mieszkalne. Wziął funkcjonalne elementy architektury – stalowe belki, odsłonięte kanały, beton – i podniósł je do rangi świadomych wyborów projektowych. Jak ujęła to Gladys Chanstra, dyrektor kreatywna w Drury Design, styl był „trochę minimalistyczny i trochę szorstki… prawie jak niedokończony wygląd”. Estetyka ta była odpowiedzią na pragnienie autentyczności i odejście od przesadnie wypolerowanych wnętrz.
Gdzie on poszedł? Przejdź w stronę ciepła
Wzornictwo przemysłowe nie zniknęło całkowicie; on ewoluował. Surowe, zimne otoczenie, które stworzył, ustąpiło miejsca przestrzeniom, w których priorytetem jest komfort i wyrafinowanie. Ta zmiana odzwierciedla szerszy trend kulturowy: po latach minimalizmu ludzie pragną teraz ciepła, zwłaszcza po okresie, w którym domy stały się centralnymi sanktuariami.
Zamiast gołego betonu i odsłoniętych rur projektanci wykorzystują obecnie mieszane metale, sztuczny kamień i subtelne detale architektoniczne, aby zachować elementy wzornictwa przemysłowego bez poświęcania trwałości. Laetitia Laurent, założycielka Laure Nell Interiors, wyjaśnia, że współczesne wnętrza łączą „czyste linie z naturalnymi teksturami, cieplejszym drewnem i bardziej dopracowanymi paletami kolorów”. Rezultatem są przestrzenie, które sprawiają wrażenie bardziej zachęcających i mniej sztywnych.
Czy przebudzenie jest możliwe? Projekt cykliczny
Chociaż pełne odrodzenie przemysłu jest mało prawdopodobne, jego wpływ pozostaje. Projektanci zgadzają się, że podstawowe zasady stylu – uczciwość materiałów i celebracja niedoskonałości – nadal kształtują współczesne wnętrza.
„Wzornictwo przemysłowe może nie powrócić w swojej pierwotnej formie, ale jego wpływ będzie nadal wywierany” – mówi Laurent. „Przejawia się to w spokojniejszy sposób poprzez wybór materiałów i detale architektoniczne, które sprawiają wrażenie bardziej znośnych i ludzkich”. Schanstra dodaje, że projektowanie ma z natury cykliczność: „Wahadło zawsze się waha… Za dziesięć lub dwie odsłonięte cegły i żarówki Edisona mogą znów wydawać się świeże”.
Estetyka wzornictwa przemysłowego nie zniknęła, ona dojrzała. Jej dziedzictwo żyje we współczesnym designie, subtelnie wkomponowanym w cieplejsze, bardziej wyrafinowane przestrzenie.
Ostatecznie odejście od surowego wzornictwa przemysłowego reprezentuje szersze kulturowe pragnienie komfortu i połączenia. Chociaż twarde krawędzie złagodniały, duch autentyczności pozostał.
